online aanmelden

Bevallen: hoe doe je dat?

Een kind op de wereld zetten is de grootste krachtsinspanning in een vrouwenleven, maar niemand vertelt je hoe je die uitdaging moet aangaan...
Bron: Bevallen op eigen kracht.

BEVALLEN, EEN PRACHTIGE KLUS!

Geen gemakkelijke klus, maar de beloning is enorm! Iedere bevalling is anders en als je al een keer bevallen bent, zul je zien dat de volgende baby er weer op z’n eigen manier uit wil. Hoe zal jou bevalling verlopen? Begint het met weeën of breken eerst de vliezen, beval je voor of na de uitgerekende datum?

Allemaal vragen die je hebt en pas achteraf krijg je de antwoorden. We willen je antwoorden geven op vragen die we wel van te voren kunnen beantwoorden. Zoals bijvoorbeeld: hoe herken je weeën, hoe ga je om met de pijn, waar kun je bevallen, etc. etc..

De bevalling

De meeste bevallingen vinden plaats tussen de 37ste en de 42ste week van de zwangerschap. Er bestaat niet zo iets als een standaard bevalling, iedere bevalling is anders. Een bevalling laat zich niet zo redigeren als in een film. Het is belangrijk om je te realiseren dat je zelf invloed hebt op hoe je de bevalling ervaart.

 Het sleutelwoord voor een goede bevalling is vertrouwen. Vertrouwen  in je eigen kunnen,  in je omgeving en in de zorgverlener die naast je staat.

Continue begeleiding

Als de bevalling is begonnen is het belangrijk niet meer alleen te zijn. Over het algemeen zal je partner er de hele tijd zijn om je bij te staan. En als je dat wil kan een familielid of een goede vriend(in) bij je zijn om je te ondersteunen.

Ook kunnen we al in het begin van de bevalling een kraamverzorgende laten komen. Zij zijn opgeleid om je tijdens de bevalling te begeleiden. Deze kraamverzorgende blijft de hele tijd bij je.

In het ziekenhuis is er bij een medische bevalling een verpleegkundige die begeleiding biedt. Zij zal echter niet steeds bij je kunnen zijn.

Ontsluiten ... hoe doe je dat

De wisselwerking tussen jou en je lijf. Ruimte maken voor je kind, hoe doe je dat? Vanaf het moment dat de weeën beginnen tot het moment dat je kindje wordt geboren ben je vaak een aardig tijdje bezig. Hoe kom je deze tijd nu door? Tijdens de informatieavond over de bevalling zal hier aandacht aan besteed worden en krijg je een aantal tips. Hier willen we je er ook een aantal geven.

Wat is ontsluiten?

Ontsluiting is het opengaan van de baarmoedermond door de druk van het hoofdje (of de billen) van de baby en of de vliezen. Ontsluiting is nodig zodat de baby geboren kan worden als er voldoende ontsluiting is.

Hoe ontstaat die druk; juist, natuurlijk door weeën. Door de samentrekking van de spieren in de baarmoeder wordt de baby richting de uitgang geduwd waardoor de baarmoedermond langzaam (en soms heel snel) open gaat.

Weeën en pijn hoe ga je ermee om?

Op het moment dat de weeën beginnen zijn ze vaak nog zwak en onregelmatig. Probeer zeker aan deze weeën nog niet teveel aandacht te besteden. Probeer rustig door te gaan met wat je aan het doen was. Hou nog niet bij hoe snel de weeën elkaar opvolgen, doe dit pas als de weeën echt pijn gaan doen. Waarschijnlijk merk je dat bij bepaalde houdingen de weeën sneller komen en pijnlijker zijn. Er is een logische regel: hoe vaker de weeën komen, hoe sterker ze zijn en hoe langer ze duren hoe sneller de ontsluiting zal verlopen.

Op het moment dat er een krachtige wee is die je echt weg moet puffen en eigenlijk niet meer zo goed op een bepaalde manier de pijn minder kunt maken drukt het hoofdje van de baby zo goed op de baarmoedermond dat deze ook werkelijk open zal gaan.

Om goede ontsluiting te krijgen moeten de weeën krachtig zijn, minstens binnen de 5 minuten komen en een minuut aanhouden. Wanneer de weeën deze kenmerken niet in zich hebben zullen ze waarschijnlijk nog geen ontsluiting opleveren maar vaak wel al het belangrijke voorbereidende werk doen. Uiteraard bevestigen de uitzonderingen hier de regel.

Het is erg belangrijk hoe je met weeën omgaat. Als je je tegen de pijn van de weeën verzet, wordt de pijn erger, maar het effect ervan minder. Dit heeft te maken van de productie van hormonen en wat angst, stress, verzet tegen pijn doen met die productie. Hierdoor duurt je bevalling langer en heb je meer pijn.

Belangrijk dus om te weten is dat jij en je baby de weeën nodig hebben om te bevallen en geboren te worden. Jouw lichaam heeft jou nodig om de pijn toe te laten, jij hebt je lichaam nodig om de pijn aan te maken. Zorg dat je elkaar versterkt en niet tegenwerkt. Laat de pijn toe, verzet je er niet tegen, laat het los en ontspan zoveel mogelijk.

Als je ontspannen bent, maak je oxytocine aan, hierdoor trekt de baarmoeder samen en ervaar je pijn. Door te ontspannen als je pijn voelt, het toe te laten en rustig te blijven maakt je lichaam endorfine aan; een lichaamseigen stof die ervoor zorgt dat je je nog meer kan ontspannen en een beetje slaperig wordt op den duur. Hierdoor maakt je lichaam weer meer oxytocine aan. En zo is het cirkeltje weer rond.

Het is dus een proces wat, als je niets doet om het te onderbreken of tegen te werken, zichzelf steeds meer versterkt tot je baby geboren is. Iets heel bijzonders.

Tips

  • wissel van houding en beweeg; hierdoor help je je baby om te zoeken naar de beste manier om te gaan liggen in je buik en draait de baby gemakkelijker als hij of zij nog niet helemaal optimaal ligt.
  • ga niet plat op je rug liggen, maar op je zij als je even wilt liggen. Als je plat op je rug ligt drukt de baby, de baarmoeder, het vruchtwater en de placenta op je grote bloedvaten waar jij vaak niet lekker van kan worden, maar de doorbloeding van de placenta ook minder is en de baby daardoor minder zuurstof krijgt
  • neem een bad of douche: warm water helpt te ontspannen en daardoor is de pijn vaak beter op te vangen. een warme straal op je rug of buik kan erg fijn zijn. ook een warme kruik tegen je rug of buik kan de pijn verzachten.
  • laat je partner je daar masseren waar je pijn hebt; vooral in je rug of je benen als je daar pijn ervaart is fijn, je buik masseren is niet fijn.
  • zorg dat je je kan ontspannen en er geen stoorzenders zijn.
  • adem zo lang mogelijk rustig door, maar gebruik vooral je ademhaling als het pittiger wordt om je ergens op te richten en zo af te leiden van de pijn. Je partner kan hierbij helpen door het samen te doen.

Lage buikademhaling

Een lage buikademhaling helpt je je bekkenbodemspieren te ontspannen, zodat de wee optimaal zijn werk kan doen. Als je tijdens een wee je bekkenbodem aanspant werk je ongemerkt de voortgang van de ontsluiting tegen.
Deze manier van ademhalen helpt je ook om rustig en optimaal geconcentreerd te blijven op het opvangen van de weeën.

Haal adem door je buik, daarbij gaat je buik als een blaasbalg heen en weer. Bij elke inademing komt de onderkant van je buik naar voren en bij het uitademen valt je buik weer terug. Je borstkas blijft relatief onbeweeglijk en je schouders ontspannen. Het volgende filmpje laat zien wat we bedoelen.

Houdingen

Ook hier is de keuze groot. Je kunt rondlopen, zitten, liggen, hangen, leunen, steunen, drijven. Zoek naar die houding waarin je de pijn het beste aankan!

Wat de ervaring leert is dat het goed is om verschillende houdingen tijdens de ontsluiting uit te proberen. Weet hierbij dat de zwaartekracht een positieve invloed heeft op de ontsluiting en de kracht en effectiviteit van de weeën. Een verticale houding is natuurlijk wel een houding welke je meer energie kost dan een liggende houding. Als je moe bent is het natuurlijk prima om even te gaan liggen, maar doe dit dan op je zij. Als je zelf weet waar het ruggetje van je baby zich bevindt, ga dan op die kant liggen, dan drukt het hoofdje van de baby beter tegen de baarmoedermond en kan de baby de draai in het bekken beter maken en zal de ontsluiting ook weer sneller gaan. Probeer in ieder geval als je gaat liggen zo weinig mogelijk op je rug te gaan liggen. De weeën zijn vaak moeilijker op te vangen, doen minder goed hun werk, de doorbloeding van de placenta is minder en de zuurstof toevoer naar je baby dus ook.

Naast het zoeken naar een juiste houding en het afwisselen daarvan is het vaak ook fijn om te zoeken naar een plekje in het huis waar je je veilig en op je gemak voelt. Voor sommigen is dit beneden op of voor de bank, voor sommigen op de slaapkamer, voor anderen de douche of het bad en het toilet is ook een veel gebruikte plek. Warm water ontspant en geeft hierdoor vaak betere en effectievere weeën. Als je geen bad hebt, en niet de hele tijd wil staan onder de douche, denk dan aan een krukje of stoeltje die nat mag worden. Ook een kruik in de rug of buik is vaak heerlijk. Maak het jezelf zo gemakkelijk mogelijk en zorg voor een plek en houding waarbij je tussen de weeën door goed kunt ontspannen.

Ben je nieuwsgierig naar welke houdingen er allemaal mogelijk zijn bekijk dan de folder: Jouw bevalling: Welke houding past bij jou? 

Jij hebt de regie!

Je hebt zelf de regie. Je bent geen lijdend voorwerp dat van alles moet ondergaan, maar jij bent de baas en bepaalt wat er gebeurt. Het is ook nodig dat jij die regie hebt, om alles wat je van te voren hebt bedacht te kunnen uitvoeren. Geef aan wat je graag wilt of juist niet wilt.

Wat is normaal om te ervaren bij de ontsluiting

Door de hormonen die door je lichaam gieren als je aan het bevallen bent gebeurd er van alles. Hieronder beschrijven we een aantal normale reacties van je lichaam.

  • ontlasting of soms diarree (darmen kunnen geprikkeld raken door de activiteit van de baarmoeder)
  • veel plassen (de baby drukt tegen de blaas)
  • een beetje bloedverlies; slijmerig, helderrood of bruinig (als de baarmoedermond open gaat, springen hierbij vaak wat haarvaatjes en geeft dat een beetje bloedverlies)
  • overgeven (de maag zakt een stukje in je buik, wat een misselijk gevoel kan geven, pijn maakt soms ook dat je moet overgeven)
  • boeren (doordat de maag zakt, zuigt deze soms lucht aan waardoor je moet boeren
  • je wordt slaperig; door de pijn maakt je lichaam endorfine aan, dit maakt je wat slaperig, het lijkt net of je slaapt, maar je hoort alles om je heen, je trekt je als het ware terug in je coconnetje, je raakt in een soort roes.

Mag je eten en drinken tijdens je bevalling?

Het is goed om regelmatig wat te drinken, maar ook om regelmatig te plassen. Als je je blaas leeg houdt kan je kindje beter in je bekken zakken en zal het hoofdje beter op de baarmoedermond drukken. Aan eten heb je vaak niet zoveel behoefte, maar als je even bezig bent en een maaltijd hebt overgeslagen, dan is het toch verstandig te zorgen voor iets wat licht verteerbaar is. Druivensuikers zijn altijd handig, maar een banaan een ontbijtkoekje o.i.d. is ook prima.

Als het anders gaat

We proberen natuurlijk zoveel mogelijk te zorgen dat we er alles aan doen om je zo gezond en natuurlijk mogelijk te laten bevallen. Toch zijn er soms situaties waarin de dingen anders gaan dan we graag zouden willen. De meest voorkomende redenen om je te moeten verwijzen naar de gynaecoloog (en dus het ziekenhuis mocht je hier niet zijn) zijn:

  • de ontsluiting vordert niet
  • we komen er achter bij het breken van de vliezen dat de baby in het vruchtwater heeft gepoept (dit kan betekenen dat de baby het benauwd heeft of heeft gehad)
  • de baby geeft aan dat hij of zij het benauwd heeft (de kans dat dit gebeurt als je gezond bent en de baby heeft optimaal kunnen groeien is gelukkig niet zo groot)

Het hangt van de situatie en het tijdstip af of we met eigen vervoer of met de ambulance naar het ziekenhuis gaan. We proberen altijd met je mee te gaan als dat mogelijk is. We mogen alleen je bevalling niet meer begeleiden, de gynaecoloog of verloskundige van het ziekenhuis neemt het dan over en is vanaf dat moment verantwoordelijk voor jou en jullie baby.

Er is nog veel meer te vertellen over ontsluiting, maar hier hebben we ons beperkt tot wat wij in ieder geval belangrijk vonden. Kom naar de bevallingsinformatieavondHeb je vragen over de ontsluiting, zijn er dingen waar je bang voor bent of tegenop ziet, schrijf ze dan op en neem ze mee naar het spreekuur. Zie hiervoor ook het  geboorteplan.

PERSDRANG; JE BENT ER BIJNA!

De eindsprint, de finish is in zicht, is het een jongen of een meisje of als je dat al weet; heeft hij of zij haartjes op wie lijkt hij of zij? De handschoenen worden aangetrokken, het fototoestel wordt erbij gepakt…

Na een periode van weeën opvangen heb je volledige ontsluiting en krijg je persdrang. Het moment is aangebroken dat jullie kindje geboren wil worden!

Persen

Indien je volledige ontsluiting hebt, dit is ongeveer 10 cm ontsluiting, betekent dit dat de opening van de baarmoedermond zo groot is dat het hoofdje en de rest van het lijfje erdoor kan. Bij de ene baby is dit dus 9 cm, bij de andere 11. Het hangt er een beetje vanaf hoe groot het hoofdje van de baby is en hoe de baby ligt. Vlak voor dit punt zal je meestal drukgevoel of persdrang krijgen. Drukgevoel is het gevoel dat het hoofdje van de baby tegen je onderkant drukt en met name op je anus. Je kunt de weeën nog gewoon opvangen, maar hebt wel het gevoel dat het drukt, dat je moet poepen tijdens een wee. Dit gevoel zal vroeg of laat overgaan in persdrang. Persdrang is hetzelfde gevoel, maar dit kun je met geen mogelijkheid tegenhouden, dat gebeurt gewoon. De baarmoeder is op dit moment zelf met de uitdrijving van jullie kindje begonnen en jij kunt alleen maar meegaan in het gevoel. Bij persdrang zie je de buik helemaal naar binnen trekken en moet je gewoon persen, je kan op dat moment ook niet meer omschrijven of zeggen wat er gebeurt, je doet het gewoon.

Meestal zal het zo gaan dat we bij het weeën opvangen gewoon rustig wachten tot er persdrang ontstaat. Je lichaam geeft aan wat er gebeurt en vertelt jou wat er moet gebeuren. Volgt dat gevoel! Laat je niet van de wijs brengen met een gedachte dat het nog te vroeg is. Ook hier geldt: laat het gebeuren, je kunt het toch niet tegenhouden! Zodra je gaat tegenwerken wat je lichaam aangeeft raakt je lichaam in de war en kan het zijn dat de persdrang op een gegeven moment zelfs stopt juist als we de persdrang hard nodig hebben. Je hoeft dus als je persdrang hebt niet zelf keihard mee te gaan persen, laat er gewoon gebeuren wat er gebeurt en als je lichaam niet perst, doe jij het ook niet.

Soms heb je volledige ontsluiting, maar nog geen persdrang. Dat kan. Soms neemt je lichaam even een pauze. Dit zien we vaker gebeuren als je heel vlot ontsloten bent. Raak niet ontmoedigd, maar geniet even van je pauze en ontspan. We wachten dus met het persen tot het gunstigste moment.

Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen met een bevalling. Zo is het soms toch nodig om te gaan persen ook al heb je nog geen goede persdrang, bijvoorbeeld als de baby het niet zo leuk meer vindt en we willen dat de baby snel geboren wordt. Zo kan het juist ook zo zijn dat we je soms vragen juist een paar weeën weg te zuchten, om dezelfde reden, zodat de baby even bij kan komen.

Persen kun je op verschillende manieren doen. Op bed, op de kruk of staand, etc. In principe zullen we samen met jou bepalen wat voor jou en je kindje op dat moment de beste en prettigste houding is om te bevallen. Soms betekent dit het afwisselen van houdingen. Je krijgt natuurlijk op een gegeven moment gewoon persdrang als je ligt of staat of zit. We kunnen gewoon in deze houding, die kennelijk voor jou het beste te doen is doorgaan. Net als met de ontsluiting voel je vaak zelf aan wat de beste houding is, luister dus ook hier weer naar je lichaam. Klik hier voor meer informatie over bevalhoudingen.

De gemiddelde duur van het persen bij een eerste kindje is een uur. Dit lijkt heel lang, maar de tijd vliegt vaak voorbij. Als je al een keer bevallen bent gaat dit vaak veel sneller.

Soms komt het voor dat we tijdens het persen de gynaecoloog nodig hebben en we naar het ziekenhuis moeten (als je daar niet was). Dit kan door heel verschillende redenen komen. Bijvoorbeeld omdat het te lang duurt voordat de baby geboren wordt, misschien omdat de weeën niet sterk genoeg zijn of het hoofdje van de baby niet gunstig in je bekken ligt om geboren te worden. Ook kan het zijn dat de baby het niet leuk meer vindt en aangeeft dat het niet te lang meer moet duren. Als we dan moeten vertrekken naar het ziekenhuis is dat natuurlijk heel vervelend.

Omdat er op zo’n moment van alles door je hoofd gaat kan je dingen vergeten in te pakken die je wel bij je wilt hebben, daarom is het altijd handig om een ‘vluchtkoffertje’ klaar te hebben staan. Anders pakken we alleen wat nodig is mee, bijvoorbeeld moeders en het fototoestel en mag paps na de bevalling heen en weer rijden.Als het anders gaat

Wel of geen hechtingen

Als alles goed gaat wordt je kindje op de natuurlijke manier en zonder hulp van ons geboren. Soms is het nodig om een knip te zetten. De enige reden om een knip te zetten is dat het kind sneller geboren moet worden omdat hij/zij het benauwd heeft. Heel zelden is het nodig om een knip te zetten omdat de baby niet verder komt. Uit onderzoek is gebleken dat een ruptuur vaak mooier en beter en met minder pijn geneest dan een knip. Een knip zetten we dus enkel als het echt nodig is en altijd onder verdoving. Als je een ruptuur of een knip hebt zullen we dit ook zelf hechten. Hechten doen we uiteraard ook altijd onder verdoving.

De geboorte van je kindje

Als jullie kindje geboren is zullen we hem of haar direct bij je op je blote borst leggen. Dit is namelijk het warmste plekje in de kamer en daar voelt de baby zich veilig. We drogen de baby af om afkoeling te voorkomen en dekken hem of haar warm toe. Vaak zal je kindje even huilen en daarna rond gaan kijken. Het zicht van een baby’tje is helemaal scherp tot op ongeveer 15-20 cm. Als je kindje dus bij je op je borst ligt zal hij of zij je perfect kunnen zien.

Soms heeft een kindje wat moeite om op gang te komen en moet hij of zij gestimuleerd worden om te gaan ademen. Soms is het ook nodig dat er extra zuurstof gegeven wordt, dit hebben we altijd bij ons.

DE BABY IS ER, WAT NU?

Het is je gelukt, of je nu gewoon bent bevallen of met een beetje of meer hulp, je hebt een wondertje gebaart! Een hele prestatie! Even bijkomen en dan? De placenta wil er nog uit, er is nu een baby. What’s next?

De nageboorte

Als je baby’tje op je borst ligt zal de placenta, ook wel nageboorte, meestal binnen een kwartier tot half uur geboren worden. Bij een keizersnede haalt de gynaecoloog de placenta er meteen uit. Soms laat de placenta even op zich wachten. Dan krijg je een prik in je been met wat extra van het hormoon wat je lichaam al die uren al heeft aangemaakt; Oxytocine. Dit helpt de baarmoeder goed samen te trekken waardoor de placenta gemakkelijker loslaat en hiermee het bloedverlies beperkt blijft. Heel af en toe wil de placenta niet vanzelf komen, dan is het nodig om de placenta er op de operatiekamer uit te halen. Dit doet de gynaecoloog en zal gebeuren met verdoving. Hiervoor moeten we dus naar het ziekenhuis als je hier nog niet was. Dat is natuurlijk vervelend omdat de eerste momenten met je kindje hierdoor onderbroken worden en je gescheiden wordt van je kind. Toch is het belangrijk dat de placenta snel komt omdat het anders veel bloedverlies kan veroorzaken waardoor je herstel trager zal verlopen.

Over de prik in je been of het geven van Oxytocine via het infuus, mocht je die hebben, doen negatieve verhalen de ronde en mensen geven met regelmaat aan dat ze deze injectie liever niet willen. Als je met een van ons bevalt zullen we deze injectie enkel geven indien we daartoe een aanleiding hebben. Beval je onder begeleiding van iemand in het ziekenhuis dan krijg je deze injectie in principe standaard. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat de injectie binnen 5 minuten z’n werk doet en ook binnen een half uur alweer is uitgewerkt. Een fabeltje is dus dat je daardoor meer naweeën hebt in je kraambed. Feit is dat de oxytocine een lichaamseigen stof is. Er zijn dus geen bijwerking van bekend, behalve de werking die het moet hebben; samentrekkingen van de baarmoeder voor de geboorte van de placenta en het beperken van bloedverlies. Uit het laatste onderzoek is gebleken dat het zelfs een positief effect heeft op het op gang komen van de borstvoeding en dat is niet zo gek, want daarin speelt Oxytocine ook een grote rol. Goed om te weten dus.

Eerste keer aan de borst

Indien je borstvoeding gaat geven, is het goed om het kindje binnen een uur na de geboorte aan je borst te laten drinken. Je kindje is op dit moment het meest wakker en de zuigreflex is dan het krachtigst. Indien je kindje nu goed drinkt is dit tevens het moment dat je kindje zichzelf inprent hoe het moet drinken en dit komt ten goede aan alle keren die gaan volgen op deze eerste keer. Er zijn een aantal dingen die erg belangrijk zijn bij die eerste keer aan de borst:

  • leg je kindje met zijn of haar buik op jouw buik, zodat de baby zelf kan kruipen naar je borst en leg de baby met het hoofdje niet boven je borsten, maar iets eronder. Baby’s kruipen nl makkelijker naar boven, ipv naar onder.
  • ondersteun je baby onder de voetjes, zo kan je baby zich afzetten tegen jouw handen en met je andere hand steun je je baby bij de schouders zodat je baby niet van je buik glijd. Het hoofdje van de baby behoeft eigenlijk nooit steun als het bij jou op de buik ligt.
  • de baby gebruikt zijn of haar handjes om te zoeken naar je tepel, stop deze niet weg als de baby dicht bij de tepel is, hij of zij zal de handjes vanzelf aan de kant doen als hij of zij klaar is om te happen. Bovendien zorgt het knijpen en bewegen van de handjes bij de tepel voor de productie van hormonen waardoor de borstvoeding beter op gang komt.
  • heb geduld. Als de baby even stopt met zoeken, dan neemt hij of zij even pauze, het kost best veel energie. Als de baby stopt en aan het kijken is en hij of zij kijkt je aan, maak dan contact, praat tegen de baby. Precies dit kleine intieme stukje kunnen ze scherp zien, dat is niet voor niets!

Het zoeken van de baby naar de borst het eerste uur na geboorte is een reflex. Deze reflex blijft enkele dagen tot weken bestaan. Als je dus niet direct na de geboorte dit moment hebt gehad, boots dit moment dan na. Leg de baby dan zo vaak als je wil, maar in ieder geval als de baby niet goed aanhapt en niet goed aangeeft dat hij of zij wil drinken, bloot op je blote buik, als de baby rustig is of slaapt. Dus niet pas als de baby huilt van de honger, maar echt minimaal een uur daarvoor. Zo wordt de baby wakker op je buik en zal instinctmatig gaan zoeken naar je borst.  Zo heb je kans dat de baby als het ware “gereset” wordt en alsnog ineens goed gaat drinken en beter aanhapt vanaf dat moment.

Een extra voordeel van het drinken aan je borst binnen dit uur is dat er hierbij hormonen vrijkomen (waaronder Oxytocine, je raadde het al) die ervoor zorgen dat de baarmoeder goed samentrekt waardoor de wond die de placenta achterlaat in je baarmoeder snel kleiner wordt en je hierdoor ook weer minder bloed verliest.

En daarna?

Wat eten en stijf staan van de adrenaline. Weer een hormoon! Lekker douchen of gewassen worden op bed. Heerlijk terug in een schoon bed, of naar huis als je in het ziekenhuis was. De eerste uren na de bevalling ben je echt aan het bijkomen en beseffen wat er allemaal is gebeurd. De bevalling komt nog een paar keer voorbij in je hoofd en je aandacht gaat volledig uit naar je kind en iedereen die je wilt vertellen van dit wonder! De eerste bezoekjes komen op gang en de eerste informatie over deze nieuwe fase komt van alle kanten binnen.

Je kraamweek is officieel begonnen! Nu begint de volgende klus: herstellen van de bevalling, het leren kennen van je kind en zorgen voor je kind. Een heftige, maar ook heel bijzonder tijd!