online aanmelden

Tongriem knippen

2 van onze verloskundigen zijn erin gespecialiseerd

Wat is een korte tongriem?

De tongriem is het ‘velletje’ waarmee de tong vastzit aan de bodem van de mond. Bij een korte tongriem zit de tongriem zo vast aan het puntje van de tong dat het bijna niet meer mogelijk is om de tong te bewegen. Een korte tongriem komt bij pasgeborenen vrij regelmatig voor. In ongeveer de helft van de gevallen blijkt het erfelijk te zijn.

De gevolgen van een korte tongriem

Een korte tongriem kan er bij de pasgeborene voor zorgen dat de tong niet ver genoeg over de onderkaak heen komt. Wanneer een baby aan de borst drinkt wordt de tong gebruikt om de tepel tegen het gehemelte aan te drukken. De baby zuigt de tepel met behulp van de tong vacuüm in de mond zodat hij kan drinken. Bij een korte tongriem kan je baby de tepel niet goed pakken en kan het vacuüm niet goed gemaakt worden. Hierdoor laat je baby vaak los en kan je tijdens het drinken een klakkend of smakkend geluid horen. Het kan zijn dat de baby door dit slechte drinken achterblijft in groei. Bij de moeder kan het zorgen voor tepelkloven of een borstontsteking.

Uit onderzoek blijkt dat ongeveer 75% van de moeders met een baby met een korte tongriem borstvoedingsproblemen ervaart. Slechts bij 16% verloopt de borstvoeding zonder problemen. Als een korte tongriem bij borstvoeding een obstakel is, is het verstandig om de tongriem in de eerste levensweek te laten inknippen.

Sommige baby’s met een kort tongriempje drinken ook uit de fles slordig en krijgen hierdoor veel lucht binnen met buikkrampjes en winderigheid tot gevolg.

Op oudere leeftijd veroorzaakt een korte tongriem bij 71% van de kinderen spraakproblemen. Daarnaast kan het zorgen voor een spleetje tussen de tanden en is er vaak moeite met het likken aan een lolly of een ijsje. Dus ook als er geen problemen met drinken zijn, kan het voordelen hebben om de tongriem al te laten inknippen in de eerste maand.

Wat kan er aan gedaan worden?

De korte tongriem kan tot 3 maanden simpel worden doorgeknipt. Dit duurt hooguit een minuut. De verloskundige zet een steel met een hartje aan het uiteinde tegen de onderkant van de tong om de tong te beschermen en de tongriem zichtbaar te maken. Er wordt een klein schaartje onder de top van de tong geplaatst en dan knipt men de tongriem in.


Als de tongriem erg strak is knipt men 2 tot 3 keer. Nabloeden gebeurt bijna niet omdat er erg weinig bloedvaten en zenuwen in de tongriem zitten. Hierdoor is de ingreep bijna pijnloos en is pijnstilling niet nodig. Na het inknippen kun je je baby meteen weer aan de borst leggen. Vaak is het verschil ook meteen voelbaar. Soms moeten pasgeborenen even wennen aan de extra beweeglijkheid die hun tong heeft gekregen.

Als een tongriem niet ingeknipt wordt, gebeurt het meestal vanzelf. Bij vier van de vijf mensen scheurt de tongriem spontaan, doordat een vork of lepel per ongeluk onder de tong terechtkomt of door een ander hard voorwerp waarmee men in de mond zit. Als dit echter niet vanzelf gebeurt en je wilt bij een kindje ouder dan 3 maanden de tongriem inknippen, is het veel lastiger. De tongriem is dan steviger van structuur, dat knip je niet ‘even’ door. Dan is een afspraak met een KNO-arts de beste oplossing. De KNO-arts verricht de ingreep dan met verdoving of zelfs onder narcose.